ÉTÉ 85

DONDERDAG 1 OKTOBER 2020

Het is de zomer van Alexis’ 16de  verjaardag.
Hij wordt tijdens een tocht met een zeilbootje aan de Normandische kust heldhaftig gered van de verdrinkingsdood door de 18-jarige David.
Alexis heeft net de vriend van zijn dromen ontmoet. Maar zal de droom langer duren dan één zomer ?

Ozon maakte een heerlijke film die baadt in een zomers nostalgisch gevoel met de muziek van de jaren tachtig op de achtergrond.

Daar tegenover staat natuurlijk Ozon de provocateur; hij is met deze film zeker niet aan zijn proefstuk toe. Met zijn seksueel gevoelige beelden en gedurfde machtspelletjes filmt hij heel de tijd op de dunne grens tussen kunst en kitsch. Bovendien is het niet altijd even duidelijk of we nu naar realiteit of fictie zitten te kijken, die moeiteloos in elkaar overvloeien. Zo zegt Kate, het Engelse vriendinnetje, op een gegeven moment: “On invente les gens qu’on aime”.

En dan is er ook nog het idee van de dood die alomtegenwoordig is. Zo horen we in het begin van de film een voice-over die zegt: “Als je geen interesse hebt in de dood, stop dan maar met kijken”. Of Alexis, in een warm bad na zijn kapseizing: “Baden lijken op doodkisten, maar dit is meer een sarcofaag”.

Regie: François Ozon
Scenario: François Ozon naar Aidan Chambers’ boek: Dance on my grave
Fotografie:
Muziek: Jean-Benoît Duckel
Vertolking: Félix Lefebvre ; Benjamin Voisin ; Philippine Velge

Frankrijk                        ;                          2020                         ;                     100 minuten

trailer 

Geplaatst in Club Info, Film Nieuws