ECHO

DONDERDAG 5 MAART 2020

De IJslandse film Echo lijkt op het eerste zicht een documentaire. Al spoedig blijkt het een film, maar dan een zonder duidelijk afgelijnd verhaal. Aan de hand van 56 scènes schetst regisseur Rùnar Rùnarsson een beeld van het hedendaagse leven. Familie, vrienden, geliefden en kinderen, kortom relaties en het leven staan centraal. Dat had in los zand kunnen eindigen, maar het wonder van Echo  is dat het werkt.

Echo is een kerstfilm, maar dan wel een kerstfilm zoals je die nog nooit gezien hebt. Met een reeks onconventionele en behoorlijk onkatholieke situaties die zich allemaal afspelen rond het kerstgebeuren.

De film is op z’n best wanneer Rùnarsson wat melodrama en lyriek opzoekt: denk maar aan de scènes met een rij mensen in een wit landschap op weg naar de horizon of de poëtische kijk op een autowasstraat.

Achtergrondverhalen blijven achterwege, waardoor de kijker zelf de ontbrekende delen gaat invullen. Het zijn die bijhorende gedachten die de scènes meer diepgang (moeten) geven.

De taferelen zijn niet helemaal realistisch maar echt absurd zijn ze ook weer niet.  Rùnarsson beweegt zich precies op de dunne lijn daartussen. Sommige kleine scènes zijn levende schilderijen; het oog van de regisseur voor compositie en kleur is dan ook sterk.

Veel van de scènes zouden zich vrijwel overal kunnen afspelen; ook IJsland kent lange wachtrijen bij de voedselbank en vluchtelingen die nergens terechtkunnen, zo blijkt. Maar de kijker komt ook nog het een en ander te weten over de gewoonten van IJslanders rond de feestdagen.

Gaandeweg doemen alsnog rode draden en terugkerende thema’s op in deze ogenschijnlijke  verzameling ‘losse flodders’. Zonder dat het belerend wordt, toont Rùnarsson in een opeenstapeling van menselijke momenten hoe de kapitalistische maatschappij mensen tegen elkaar uitspeelt en hoe communicatiemiddelen fysiek samenzijn in de weg staan.  “Echo is een verzameling minimale verhalen met maximaal effect,” vat de Filmkrant het mooi samen.

Regie: Rùnar Rùnarsson
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Vertolking: Sigurmar Albertsson – Sif Amarsdottir – Bent Kingo Andersen

IJsland                        ;                          2019                    ;                      79 minuten

trailer:

Dit bericht werd geplaatst in Club Info, Film Nieuws. Bookmark de permalink .